Pociąg, UNO i Warszawa

 W czwartek, 12 września o godzinie 7:20, z Poznania ruszył pociąg z pięcioma uczennicami naszej szkoły wraz z ich wychowawczyniami: s. Anną Mańczak oraz p. Karoliną Dybizbańską. I w tym oto momencie rozpoczęła się nasza przygoda ze stolicą.

Podróż pociągiem dłużyła się nam niemiłosiernie. Skoro jedną z ciekawszych rozrywek było poszukanie krów za oknem, to nic dziwnego, że wyjęłyśmy karty do gry w UNO. Na początku grało się nam mozolnie, ponieważ nie każdy znał zasady, jednak z czasem tempo wzrosło, a przedział wypełnił śmiech oraz pomruki zadowolenia.

Warszawa za to powitała nas piękną pogodą, (zważywszy, że wrzesień nie rozpieszczał nas ostatnio temperaturami). Zaledwie 20 minut później dotarłyśmy do Szarego Domu, w którym czekały na nas pokoje oraz ciepły posiłek. 

Do naszych atrakcji prowadziły nas autobusy, tramwaje oraz własne nogi. Pierwszego dnia trasa obejmowała Centrum Nauki Kopernik, kościół  Świętego Krzyża, Uniwersytet Warszawski i  kolację, po której wybraliśmy się na Niewidzialną Wystawę, (moim zdaniem jeden z ciekawszych punktów wycieczki).

Kolejny dzień był dla nas również bardzo intensywny. Zaczęliśmy od  Muzeum Powstania Warszawskiego, następnie w planie były Powązki, Muzeum Pieniądza NBP, Zamek Królewski i stamtąd już prosto udaliśmy się na Stadion Narodowy. Ostatni dzień był najmniej intensywny, za to bardzo ciekawy, gdyż na sam koniec zostawiliśmy sobie spacer po Łazienkach Królewskich oraz Belweder.

Wycieczka minęła nam w miłej, serdecznej atmosferze pełnej rozmów i śmiechu, pomimo pokonywanych wielu kilometrów. Niestety wszystko co dobre musi się kiedyś skończyć, co jednak nie oznacza, że do Warszawy nie wrócimy. W końcu stolica do czegoś zobowiązuje.

Anna Mermela